Namaszczenie chorych

  • już w pierw­szych wie­kach Kościoła namasz­czano cho­rych świę­tym ole­jem;
  • namasz­cze­nie cho­rych jest to umoc­nie­nie łaską Chry­stusa osób dotknię­tych cho­robą;
  • może być udzie­lane każ­demu czło­wie­kowi ochrzczo­nemu, który zacho­ro­wał lub wier­nym w pode­szłym wieku;
  • wraz z sakra­men­tem namasz­cze­nia powią­zany może być wia­tyk; jest to komu­nia święta udzie­lana umie­ra­ją­cym;
  • zda­rza się, że rodzina nalega, aby kapłan udzie­lił sakra­mentu namasz­cze­nia cho­rych czło­wie­kowi już zmar­łemu. Jest to nad­uży­cie i nie­zro­zu­mie­nie zna­cze­nia tego sakra­mentu, ponie­waż jest on prze­zna­czony dla ludzi cho­rych i cier­pią­cych, a więc żyją­cych. Ma dodać im siły i otu­chy do zno­sze­nia cier­pień fizycz­nych i ducho­wych;
  • sakra­mentu namasz­cze­nia nie należy odkła­dać na „ostat­nią chwilę”. Sakra­ment cho­rych nie jest „ostat­nim namasz­cze­niem”, lecz sakra­men­tem poma­ga­ją­cym cier­pią­cemu w jego cho­ro­bie. Sakra­ment cho­rych można przyj­mo­wać wiele razy w życiu, ale zwy­kle jeden raz w tej samej cho­ro­bie;
  • sza­fa­rzem sakra­mentu jest biskup lub kapłan.

CO JEST WYMAGANE?

Należy przy­go­to­wać pokój tak jak na kolędę (na stole krzyż i świece), a ponadto na tale­rzu tro­chę chleba i soli oraz jeśli to moż­liwe cytryny, wata.

KIEDY SAKRAMENT JEST SPRAWOWANY?

Jeśli chory jest w szpi­talu należy wezwać kape­lana szpi­tala, jeśli w domu to należy zadzwo­nić do dusz­pa­ste­rza miej­sca (tel. +48 58 588 4204).